Wednesday, January 17, 2018

INSPIR: TRUST...

Trust in what is here, now,
and trust in what has gone.

Trust that you cannot trust sometimes.
Trust in your moments of doubting.

Trust the path you are walking,
and trust the paths you have not walked.

Trust in the moment.

Breathe into the discomfort, the joy, the sorrow.
Relax into what's here.
Settle into this immediacy.

Stay close to yourself.

-Jef Foster

INSPIR: THE RUPTURE AND THE REPAIR


"First there is the rupture. Old pain resurfaces, erupting from the depths of the unconscious.
The status quo is shattered. You feel disoriented, groundless, not knowing where to turn. 
An old world has crumbled, a new world has not yet formed.

You encounter the strange space of Now, pure presence, raw, unprotected by old dreams, 
nothing to cling to. Even your outdated concepts of God crumble.
And then you remember to breathe and feel your feet on the ground, observe the spinning mind 
rather than losing yourself in it. 
The world is out of control but you are not.

You feel what you feel. Afraid. Angry. Numb. Sad. Lonely. Unsafe. Whatever. You commit to feeling it 
fully today, to not dissociating this time. A feeling is just a feeling, not a fact, and presence can hold it.
You wail, you weep, you scream, but you are repairing. You have broken to heal, ruptured to mend.
Old energies have emerged only to be blessed with love, acceptance, tenderness.

You can't go back to the way things were. You can't un-see what you have seen. But you can be
present, today. And take each step consciously now, not automatically, habitually, but mindfully, 
with care. Finding gratitude for each extra moment you are alive.

And staying close to yourself now, as you walk this unknown path with courage and a new conviction."

-Jef Foster

Friday, January 12, 2018

FEEL: feeling lost & being inspired by random acts of kindness!

Voor de zoveelste keer zit ik in bed met een zwaar gevoel
Voor de zoveelste keer merk ik in mijzelf een beweging van ni weten wat te doen. En ergens ook wel & dan voel ik daar weer een weerstand tegen. Ik sprak met mijn lief op de skype vanavond.. en amai ik voelde een kloof tussen zijn spirit & de mijne. Wat een contrast. Hij voelt dat hij niks anders kan doen aan mijn terugtrekking dan de acceptatie ervan. De energie van de Gehangene (Crowley Tarot). Ik bewonder hem om in die energie te zitten. Lijkt zo vlot te gaan.

En ik?
Bij mij is het zo wisselend, op & af. Iets wat ik eigenlijk ni goe herken van mezelf. Had geen flauw idee dat ik me zo zou gedragen ooit.. in deze relatie. Wetende dat ik de onafhankelijke was die vaak op mezelf was. En om dan nu in deze energie terecht te komen van huilen, me verloren voelen, afstand voelen & tegelijkertijd willen uitreiken.. tja.. Anders. En ik sla mezelf gade en tracht mezelf met liefde & compassie te omarmen. Al gaat dat ni altijd van een leien dakje.




Ik krijg signalen om mijn adem te gebruiken.. om diep te ademen
En diep in mijn lijf te zakken want mijn lijf is wijs & kent alle antwoorden. Het communiceert met mij. En dus is het aan mij om stil te worden & te ademen & mijn hartslag te voelen. Om dan mijn vragen te stellen & de antwoorden voor waar aan te nemen. En naar te handelen uiteraard, al kan ik daar mezelf nogal eens in laten gaan. De pijn, het zwaar voelen is soms aantrekkelijker dan effectief de handen uit de mouwen te slaan.

Wat zou liefde nu doen?
Vraag ik vaak aan mezelf & dan hoor ik dikwijls stromen. Of mezelf omarmen & koesteren. Gisterenavond ben ik laat nog in gang geschoten om mijn kamer op te ruimen, wat een zootje was het! En dat heeft een effect op mijn zijn & gemoedstoestand. Dus dat voelde nadien wel opgeruimd & fijn aan. Trots op mezelf ja!

INSPIR: Acts of Random Kindness

Dat leek me zo tof dat ik er een event van maakte op facebook. Dat was nog voor mijn terugtrekking, sindsdien kan ik ni echt zeggen dat ik iets van dat genre heb gedaan voor anderen. Alhoewel het zeer inspirerend is!




Wat een prachtige intentie & zo vanzelf ontstaan vanuit een vastgelopen situatie. Hier kan ik van leren! Ik heb de organisatie Karmatube vorig jaar ontdekt toen ik in E3, een boek van Pam Grout las over de geef-economie.

KarmaTube is a collection of inspiring videos accompanied by simple actions every viewer can take.
We invite you to get involved.

Other ServiceSpace Projects:
DailyGood // Conversations // iJourney // HelpOthers
MovedByLove // CF Sites // Karma Kitchen // More

Thank you for helping us spread the good. This newsletter now reaches 69,267 subscribers.


KindSpring


It all starts with one!
En dan ben je met twee & dan zien anderen dat je dat doet & doen zij het ook.. en zo verspreid het zich.. Mm.. jaaa! Zo wil ik er graag deel van uit maken! Hoe fijn zou dat zijn! 

Laat ik mij nog eens onderdompelen in die sfeer!
Zo voel ik al een tijdje dat ik een persoonlijke collage wil maken afgestemd op 2018 of een bepaalde situatie. Mm.. ik heb al gespeeld met de gedachte om dit werkelijk online te zetten in mijn fbgroep:

Delen vanuit gastvrijheid & liefde
Wees welkom in deze groep als je actief wilt zijn in het delen in Kindness (goedheid) met je medemens. Waar deze ook woont.

To create an entire lifestyle based on
 sharing cars, housing, nannies — even money

#movementofallowing
#yesandmoreplease



Thursday, January 11, 2018

LOVE: aanvaarding I am not perfect

Pijnlijke kantjes van mijzelf
Mijn lief aanvaarden.. écht ik "zweer" die gedachte kwam vanuit mijn tenen, ontstond vanzelf. We hadden het er niet over, mijn lief had het er niet over. En toch was daar die gedachte.. "aanvaarden".

Communion of Light quote
Maar en dus.. kan ik mijzelf aanvaarden in heel het proces?
Daar word ik nu met mijn neus op gewezen. Ben ik wel ok als ik het niet dragen kan? Kan ik mezelf waarderen in deze positie? Is het pas goed als ik "daar" ben? Als ik helemaal kan zijn met het idee dat mijn lief zijn liefde & intimiteit met andere mensen deelt? Als daar seksuele energie aan te pas komt? Kan ik mezelf aanvaarden als ik flip als het allemaal te dicht bij komt? Kan ik mezelf blijven zien als vrouw die is wie ze is? Mag ik flippen van mezelf? Of vind ik dat ik het allemaal dragen mag..?

Mag & vooral kan ik zijn met wat er is?
Mag ik al die gedachten denken, die zo'n pijn doen?
Mag ik keer op keer dat zelfde riedelke afspelen?
Mag ik verdrietig zijn & boos & gefrustreerd voelen?
Mag ik toch alsnog een 'één op één' relatie willen?
Mag ik geloven dat het ook zo kan?
Mag ik de gedachte hebben om alles definitief af te sluiten?
Mag ik stuiteren?
Mag ik een stap terug nemen?
Mag ik voelen dat het teveel is?
Mag ik op de pauze knop drukken?
Mag ik nu het één voelen & daarna iets compleet anders?
Mag ik ni perfect zijn?
Mag ik mezelf zijn in het moment?
Mag ik een aspirine nemen?
Mag ik voelen dat bepaalde intenties plots verdwenen zijn?
Mag ik daar effe niks van vinden?
Mag ik mijn nieuwe gevoelens er laten zijn?
Mag ik geen compassie voelen?
Mag ik andere impulsen voelen?
Mag ik op een andere realiteit afstemmen?
Mag ik dat van mezelf ..

Moet ik direct iets anders denken?
Moet ik mijn koppijn met mijn gedachten helen?
Moet ik me aanpassen aan het geheel?
Moet ik dringend iets aan mezelf doen?
Moet ik in het plaatje passen?
Moet ik de impuls van het aanvaarden kost wat kost volgen?
Moet ik dat omdat ik dat ooit gezegd & gevoeld heb?
Moet ik dringend mijn mannelijke & vrouwelijke deel in mezelf helen?
Moet ik iets aan mijn sensuele & seksuele stroom doen?
Moet ik mijn intimiteit & seksualiteit delen met andere mannen?
Moet ik nog vanalles helen?
Moet ik weten waar dat vandaan komt?
Moet ik me dan maar goe voelen ook al voel ik het ni?
Moet ik mezelf kordaat herpakken?
Moet ik ..

Is het ok om het niet te weten?
Is het ok om te zijn met wat er is?
Is het ok om toch te willen uitreiken?
Is het ok om het af te willen sluiten?
Is het ok om met alles wat er nu speelt te zijn?
Is het ok om mijn lijf te voelen?
Is het ok om mijn focus te verleggen?
Is het ok om weg te willen?
Is het ok om te dromen hoe het kan zijn?
Is het ok om daar nu helemaal in te zijn & ineens ni meer?
Is het ok om ongelovig te zijn?
Is het ok om wantrouwen te voelen?
Is het ok om niet te weten?
Is het ok ..




Wie ben ik voor mijzelf?
Sta ik zelf op nummer 1?
Ben ik authentiek mijzelf?
Wie ben ik eigenlijk?
Welke aannames spelen de hoofdrol?
Wie zie ik graag?
Wat is graag zien?
Is it real?
Ben ik real?
Wil ik mezelf?
Wat is het om nummer 1 te zijn?
Wil ik dit omdat ik niet kan aanvaarden?
Wil ik dit écht omdat ik me helemaal kan geven?
Kan ik me helemaal geven?
Wat is dat? Mij helemaal geven?

Overgave
Wat is overgave?
Wie blijft er van me over als ik dat doe?
Wat blijft er van me over?
Wie ontstaat er?
Wie word er geboren?
Wie hou ik nu nog in?
Wat hou ik nu nog in?

NOW WHAT?

Wat is mijn plek?
Hoe ziet die plek eruit?
Hoe voelt die plek?
Hoe zie ik mezelf naast mijn lief?
Ben ik al die persoon?
Of ben ik die ni?
Wie is the queen?
Hoe gedraag ik me dan?
Wat speelt er om me zo niet te gedragen?
Hou ik me in?
Hou ik me terug?
Zijn er blinde vlekken?
Wat is er dat ik ni zie?
Wat is er ni?
Wat is er wel & toon ik ni?
Wat is er wel & wil ik ni?
Is het bewust?
is het onbewust?

NOW WHAT?

Wednesday, January 10, 2018

LOVE : een open relatie, polyamory



TICKET NAAR DE ZON
Ik voel je armen om me heen
En ik zie je lopen op het strand
Ik denk dat jij altijd voor mij
De enige zal blijven

Ik denk dat jij hier bij mij altijd
Zal blijven

Ticket naar de zon
Om bij jou te zijn
Ticket naar de zon
Om bij jou te zijn

En ik weet dat jij er altijd zal zijn
Alleen voor mij
Ik weet dat jij er altijd zal zijn
Alleen voor mij

Ik hoor je stem diep in mijn hoofd
En ik denk dat ik droom
Ik zie je lopen rondom mij
En ik denk dat ik droom

Ticket naar de zon
Om bij jou te zijn
Ticket naar de zon
Om bij jou te zijn
En ik weet dat jij er altijd zal zijn
Alleen voor mij
Ik weet dat jij er altijd zal zijn
Alleen voor mij
Alleen voor mij
Hier zijn wij samen

Ticket naar de zon
Om bij jou te zijn
Ticket naar de zon
Om bij jou te zijn
En ik weet dat jij er altijd zal zijn
Alleen voor mij
Ik weet dat jij er altijd zal zijn
Alleen voor mij
-Superdiesel


"Ticket naar de zon, zon om bij jou te zijn.. Ik weet dat jij er altijd zal zijn. Alleen voor mij.."
Deze woorden hoorde ik in mezelf 3u geleden.. nadat ik veels te vroeg wakker werd. Met een stressvol gespannen gevoel dat in mij leeft. Ik weet eigenlijk ni waar eerst te beginnen. Alles volgt zich zo snel op, net bekomen van een vorige tsunami, dient de volgende zich al aan. Net weer in staat om mijn aandacht op mijn levensvisie te richten, voel ik me alweer overspoeld door emoties zoals verdriet, boosheid & onmacht.

Kort door den bocht gezegd: wil ik mijn lief aanvaarden voor wie dat hij is
"Liefde & liefde wilt gedeeld worden": dat is wat ik altijd zeg als ik er met mensen over praat. Over datgene dat speelt. Velen weten wel dat er zich iets heeft voortgedaan waarvan ik zo nu & dan ferm van mijne melk ben. Maar de juste reden kennen ze niet. Want ja.. het is toch wel iets apart om over te spreken. Ni iedereen is oordeelloos. Niet iedereen zit in dezelfde situatie waarin ik me geplaatst heb. En ik zeg bewust "geplaatst heb". Het is ni zomaar rauw op mijn dak gevallen. Nee, ik heb het zelf uitgenodigd.

Onvoorwaardelijke liefde
Iedereen heeft het erover, alé bekanst iedereen, dat dit dé nieuwe manier van liefhebben is. En eerlijk gezegd, vind ik ook wel dat als ik iemand liefheb, dat ik alle in's & out's mag liefhebben. Of het nu mijn ding is of ni. Dus.. heb ik op een gegeven moment vanuit mezelf gevoeld dat ik mijn lief wil aanvaarden zoals hij is: een mooie charismatische wijze man mét uitstraling. En een voorliefde om zijn liefde met meerdere mensen te delen. :c) Zowel vrouwen als mannen. En liefde kent vele vormen.

"Dus laat ik het aanvaarden" dacht ik "das wel zo onvoorwaardelijk." Vorig voorjaar heb ik een visioen gezien.. (vanuit pure alignment & misschien ook wel gechanneld): ik zag ik beelden van hem op ander plaatsen met andere vrouwen. Bed & intimiteit delend. Ik was de rustheid zelve toen ik dat allemaal uit de doeken deed. Ik vond dat normaal & voelde me heel sereen. Het was mijn lief die toen van zijne stoel viel.. die het allemaal wat teveel vond. Het hoefde ni zo nodig. Ondertussen zijn we maanden verder.. én gaandeweg heeft hij zich meer & meer op dat pad begeven. In afstemming met zichzelf & met mij.

En deelt mijn lief zijn liefde & intimiteit met een andere vrouw
En compleet onverwacht, ben ik in emotionele tsunami's terechtgekomen. Zo bizar, juist omdat ik notabene hem heb uitgenodigd. Ik die ermee instemde. Hij heeft op mijn aanmoediging werkelijk stappen gezet. En natuurlijk had zich een vrouw aangediend die openlijk liet weten in hem geïnteresseerd te zijn. Alles heeft zo zijn reden & komt langs als het zo mag zijn. Maar nu dus.. sinds november, stuiter ik alle kanten op.
Ik voel me dan zo overspoeld door verdriet & weerstand. En keer op keer komt de Liefde tussen mij & hem weer boven. Komt de rust & kan ik de liefde die tussen ons is, vieren. Samen met hem. Kan ik zijn met wat er is.

Ik voel werkelijk dat mijn liefde is versterkt & onze communicatie ook
We spreken op momenten zo openlijk over wat er speelt. Zonder enige terughoudendheid. Wow! Wat zetten we samen grote stappen! Ik zie werkelijk hoe het hem deugd doet om er zo openlijk over te kunnen hebben. Niks wegduwen meer, niks onderdrukken, niks enkel kiezen voor mij. Sindsdien ben ik veel bewuster geworden van wat ik wil. Ik wil meer & meer effectief bij hem zijn & dat valt goe mee. We wonen ni samen ziede. Al 13 jaar ni, we pendelen op & neer naargelang de flow. En ik mag zeggen dat ik meestal het voortouw nam om ook veel op mezelf te zijn. En nu dus.. is dat veranderd.
En ik hou mezelf in de gaten.. en voel of dit een fase is, een reactie op.. Een impuls in het moment.. én toch is er wel degelijk iets veranderd..

Het is een onbegaand terrein voor mij, nooit eerder liep ik dit pad
Ik kan nergens op terugvallen, geen enkele situatie heb ik ooit al eens meegemaakt. Ik weet elke keer ni hoe ik eruit kom. Hoe ik elke angstaanjagende gebeurtenis verwerk & omzet in liefde. Om te Zijn in het moment. Ik heb de afgelopen maanden veel losgelaten & mijzelf & anderen vergeven. Heb veel meditaties gedaan & mezelf onder de loupe genomen. Keer op keer vraag ik om hulp om met deze nieuwe situatie om te gaan. Om ni zover uit den bocht te vliegen om het gedaan te maken. Ik wil er werkelijk in blijven staan.
En gisterenavond hadden we een skype gesprek, ik was moe & hij was moe &.. van het één kwam het ander & HOPPA! Daar kwam weer een tsunami op me af. Ik sloot alle deuren & voelde mijn compassie verdwijnen. Alle kanongeschut & vlijmscherpe messen kwamen in een split second weer tevoorschijn. Er had iets voorgedaan waardoor ik compleet uit den bocht vloog. Ik had het feilloos het opgepikt & aangevoeld. Weer een prachtig staaltje van "georkestreerd" door het universum. Ik zie het & mijn lief ook.

En toch.. deze keer.. hou ik het effe voor bezien nu
Ondanks alle liefde die ik voor hem voel & onze verbinding die sterker is geworden. Heb ik er geen zin meer in om keer op keer geconfronteerd te worden met de waarheid. Er is die andere vrouw. Die weliswaar op de hoogte is van onze relatie en zich graag met hem verbindt. En ook al zie ik het nut ervan in & voel ik ergens de aanvaarding weer opkomen.. toch heb ik geen zin meer.

Voor nu effe niet. Eindelijk kon ik mijn aandacht weer richten op het "veilig" stellen van mijn eigen basis van welvaart. Eindelijk was ik weer bezig met de uitbouw van een platform van een deeleconomie. Nieuwe economie. En dan komt dit weer langs.. Nee, nu ni. Ik stop ermee. Ik wil nu mijn focus op mijn eigen huis waar ik graag wil wonen, mijn eigen voorziening van eten elke dag. Mijn eigen voorziening van vervoer, sociale contacten, samenwerkingen, concepten uitbouwen.. enzovoort.

En wie weet hé, ik zou Tania Maria ni zijn, om weer buiten mijn comfortzone te gaan
Het kan zo weer anders zijn. Ik kan zoweer het verlangen voelen om met hem te zijn. Een week of langer, lekker samenzijn & ervaren wat er te ervaren valt in deze nieuwe situatie. Om meer & meer onze OOK's te vieren. Om onze relatie meer vorm te geven die goe voelt voor ons beiden.

Zo dus..
dat is wat er speelt beste mensen..

Tania Maria
JustBeing Me

"Ik voel je armen om me heen. En ik zie je lopen op het strand. Ik denk dat jij altijd voor mij. 
De enige zal blijven"